Verem imiş, hastalığım, dediler ki "Çâren yok!"
          Yanıyorum, harâretten, bir yudum su veren yok.
          Bu hastalık, kırdı benim, kanadımı, kolumu,
          Ben yavruma, doymamışken, ayrı koydu yolumu.
          Öleceğim, ciğer pârem, iyi dinle sözümü,
          Canım yavrum, belki artık, hiç göremem yüzünü.
          Kimse yok ki, bırakayım, seni emin ellere.
          Sen ağlarken, ben kabrimde, bakar mıyım güllere?
          Ne olursun, hiç ağlama, çatma hilâl kaşını!
          Kimsesizsin, minik yavrum, kimler silsin yaşını?
          Kimler seni, doyuracak, kimler seni saracak?
          Kimler "Yavrum, gelin olmuş" diye hayal kuracak?
          Âh bilseydin, senin için, ne hayaller kurmuştum.
          Bir gün kızım, büyür diye, hep düşünüp durmuştum.
          Bu feryâdım, sitem değil, ben râzıyım kadere.
          Körpe kuzum, minik kalbin, dayanır mı kedere?
          Küçüksün, dünyâ seni, harap eder bebeğim!
          Seni böyle, kundağında, nasıl koyup gideyim?
          Yapayalnız, çekemezsin bu hayâtın derdini.
          N' olur yavrum, sakın üzme, harap etme kendini!
          Son bir defa, kundağını, sarar iken ağladım.
          "Allah büyük, seni korur" deyip ümit bağladım.
          Bir gün büyür, düşünürsen, "Annem-babam, kim?" diye.
          Bir Fâtiha oku yeter, senden bize hediye.
          Gel son defa, koklayayım, nefeslerim sıklaştı.
          Karşımda dur, seyredeyim, ölüm vakti yaklaştı.
          Ne o yavrum, ağlıyorsun, sus ağlama bir daha!
          Gidiyorum, artık seni, ısmarladım Allaha!

                                         Sevda Orhan - Adana

Çok akıllı geçinen biri, muayene için gittiği doktorun kapısında, “İkinci defa gelen hastalardan yarım ücret alınır.” yazısını görür ve içeri girer girmez gülerek doktora der ki:
- Doktor bey, yine ben geldim. Hatırladınız mı?
- Tabii, hatırlamaz olur muyum(!)
- Eeee? Muayene etmeyecek misiniz?
- Lüzum yok. Geçenki ilâçlara devam edin!..