İstanbul'un fethi, 6 Nisan - 29 Mayıs arasında 53 gün süren muhasaradan sonra gerçekleşmiştir. Fâtih Sultan Mehmed Hân Topkapı-Edirnekapı arasındaki merkez cephesini bizzat idare etti. Ulubatlı Hasan’ın burçlara bayrak dikmesi ile coşan askerler, delik deşik olan surlardan içeri girdi. 300 000 asker ve 20 parça donanmadan müteşekkil ordu, yeri ve göğü sarsan tekbir ve tehlil sesleri arasında, öğleden sonra da Fâtih Sultan Mehmed Hân, Topkapı'dan şehre girdi. İstanbul’un fethi, Türk ve cihan tarihi bakımından çok önemlidir. Donanmayı, Beşiktaş’tan Haliç’e indiren teknik zekâ Fâtih’e mahsustur.

Bir karar geçiyor, yelkenden, kürekten,
Bir karar geçiyor en büyük yürekten.

Kostantiniyye saf, üzgün ve kimsesiz!
şüpheli şüpheli, kımıldaşır deniz...

Pırıl pırıl bir hadis kapladı arşı,
Bir Mayıs gecesi tam sabaha karşı.

Koptu tekbirlerle mübârek bir akın,
Gözler ırak ıraktı, gönüller yakın...

Büyüyor, büyüyor, fikrin kamaşması,
Bir Mayıs gecesi tam sabaha karşı.

Kostantin’e doğru gündüzlü geceli...
İman toplarıyla duyurduk eceli!

Dağlara tırmandı tekmil kadırgalar,
Ardınca bir fasıl başladı kıvraktan.

Yelkenleri patlayıp giden şafaktan!
Yedi iklim, yedi tepe aşaraktan...

Damladı Kostantin’e ilk mübârek kan,
İlk bayrağı çekti Ulubatlı Hasan.

“İnnâ fetahnaleke fethan mübinâ!”
Bir âyet yükseldi binlerce dudaktan...

Bekir Sıtkı Erdoğan

          Bir makinist birgün treni devirir ve 400 kişi ölür. Bunun üzerine amiri, ona sorar:
          - Oğlum bu hadise nasıl oldu?
          - Tren rayına bir adam çıktı, onun yüzünden oldu.
          - Oğlum, ezseydin o adamı da 400 kişiyi kurtarsaydın ya?
          - Ben de öyle düşündüm efendim. Zaten tren de adam raydan çıkınca onu ezmeye çalışırken devrildi.