Eshâb-ı kirâmdan Musab bin Umeyr "radıyallahü anh", Uhud savaşına katılıp sancağı taşıdı, büyük gayret ve kahramanlıklar gösterdi. Bu savaşta, Sevgili Peygamberimizin "sallallahü aleyhi ve sellem" yanından hiç ayrılmayarak, saldıranlara karşı koyuyordu. İki zırh giyinmişti. Bu hâliyle Peygamber efendimize benziyordu. Müşrik ordusundan İbni Kamia adında biri Peygamber efendimize saldırırken, Musab bin Umeyr hazretleri onun karşısına çıktı. Bu müşrik, bir kılıç darbesiyle Musab bin Umeyr hazretlerinin sağ kolunu kesti. O da sancağı derhal sol eline aldı. İkinci bir darbeyle sol kolu da kesilince, sancağı kesik kollarıyla tutup göğsüne bastırdı. 
         Bu hâliyle kendini Peygamber efendimize siper yapan Musab bin Umeyr'in "radıyallahü anh" üzerine hücum eden İbni Kamia, vücuduna bir mızrak sapladı ve Musab bin Umeyr hazretleri yere yıkılıp şehid oldu. Bundan sonra, sevgili Peygamberimiz sancağı Hazret-i Ali'ye verdi. Musab bin Umeyr "radıyallahü anh", zırh giydiği zaman Peygamberimize "sallallahü aleyhi ve sellem" benzediği için, müşrikler onu şehit edince Peygamber efendimizi öldürdüklerini zannetmişlerdi.
         Resûlullah efendimiz, Musab bin Umeyr'i şehit olmuş görünce, başı ucuna dikilerek, Ahzap sûresinden şehidlerle ilgili âyet-i kerimeyi okudu ve sonra, şehitler için; "Allahın Resûlü de şahittir ki, siz kıyâmet günü Allahın huzurunda şehit olarak haşrolunacaksınız." buyurdu. 
         Daha sonra şehitler defnedildi. Musab bin Umeyr'e kefen olarak bir şey bulunamamıştı. Vücudu kaftanı ile ve ayak tarafı da otlarla örtülmek suretiyle defnedildi.

          Akıl hastanesine yeni tayin olan başhekim, bir doktorla hastaneyi gezerken, hastalardan biri sorar:
          - Hey dostum! Sen neden düştün buralara?
          - Ben başhekimim...
          Hasta gülerek cevap verir:
          - Yazık, çok yazık... Bende de böyle başlamıştı...