ŞİİR.................. ANNE ŞİİRLERİ

ANNECİĞİM
An­ne­ci­ğim, ok­şa be­ni,
San­ma ko­çun ku­zu ka­lır.
Göz­yaş­la­rım ku­ru­sa da,
Ya­na­ğım­da tu­zu ka­lır...

Gö­zün­de en gü­zel ba­kış,
Yü­zün gök­ler­de­ki na­kış,
Bir gün bit­se de bu akış,
Yü­re­ğim­de izi ka­lır...

Sı­cak­lı­ğın hep elim­de,
Ço­ra­bım­da, men­di­lim­de,
Bir gün lâl ol­sa, di­lim­de
Yi­ne An­ne sö­zü ka­lır... 

Duâ sen­sin di­le­ğim­de,
Ama­cım­da, ere­ğim­de,
Yıl­lar geç­se, yü­re­ğim­de
Bu sev­gi­nin özü ka­lır...

Yü­zün göz­le­ri­me per­de,
Gü­lü­şün deva­dır der­de,
Eli­nin değ­di­ği yer­de,
Ne ağ­rı, ne sı­zı ka­lır...
Sa­det­tin Kap­lan
ANNEME
An­la­ma­dım hiç, ço­cuk ak­lı mı bil­mem?
Gö­zün, sa­çın ren­gi, fark­lı mı bil­mem?
Çok sı­cak olur­muş, ana ku­ca­ğı,
Sı­cak mı, ra­hat mı, tat­lı mı bil­mem?

Sor­dum; “Va­kit sa­at bit­miş.” de­di­ler.
“Emir bü­yük yer­den gel­miş.” de­di­ler.
“Lo­hu­sa şer­be­ti ye­ri­ne an­nen,
Şe­hâ­det şer­be­ti iç­miş.” de­di­ler.     Kul Arif

ANNELER
Dal, bir­gün de­di ki to­mur­cu­ğu­na;
Te­nim­de bir ya­ra iş­ler gi­bi­sin,
Tit­re­rim, rüz­gâr­lar ke­der ver­me­sin.

An­ne­ler beş­ik­te der ço­cu­ğu­na;
Acı­nı gör­me­sin gö­züm âlem­de,
Te­sel­lî de­mek­sin ba­na son dem­de.

Bü­tün ümit­le­ri yel alır gi­der,
An­ne­ler bü­yü­tür, el alır gi­der,
To­mur­cuk açı­lır sel alır gi­der...
Ah­met Kut­si Te­cer

ANNEME MEKTUP
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.

Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim
Necip Fazıl Kısakürek