SOHBET.................. ALLAH SEVGİSİ VE KORKUSU

Sevgi gibi, korku da çeşitlidir. Allah sevgisi, Ana baba sevgisinden, evlât sevgisinden, hanım sevgisinden, tabiat sevgisinden farklıdır. Allah korkusu ile düşman korkusu da çok farklıdır. Kur’ân-ı kerîmde; (Allahtan nasıl korkmak gerekiyorsa, öyle korkun!) buyuruluyor.   (Âl-i İmran 102)
Allahü teâlânın istediği gibi, Allahtan korkmaya takva denir. Takva; Allaha îmân edip, O’nu sevmek, O’na kulluk etmek, yani O’nun emir ve yasaklarına riâyet etmektir. Düşmandan korkmak takva değildir. Düşmana îmân edilmez. Düşmanın Cennete ve Cehenneme koyma yetkisi de yoktur. Düşmanın sadece zarar vermesinden korkulur. Şu hâlde iki korku arasında çok fark vardır. Yine Kur’ân-ı kerîmde; (Eğer îmân etmişseniz, onlardan [düşmanlardan] değil benden kor-kun!) buyuruluyor. (Âl-i İmran 175) 
İnsan, sevdiği kimseyi, herhangi bir şekilde üzmekten korkar. Bizleri yoktan var eden ve çeşitli nimetler ihsan eden Rabbimizi elbette çok sevmemiz gerektiği gibi, bu sevgiyi kaybetmekten de çok korkmamız gerekir.
Kur’ân-ı kerimde meâlen buyuruluyor ki: (Allahtan kor-kun! Biliniz ki Allahın azabı çok çetindir!) [Bekara 196] 
(Allahtan korkun ki, kurtuluşa eresiniz!) [Maide 100]
Allahtan korkmak, bir zalimden korkmak gibi değildir! Bu korku, saygı ve sevgi ile karışık olan bir korkudur. Âşıkların, mâşuklarına [sevdiklerine] karşı yazdıkları şiirlerde, böyle korku içinde olduklarını bildiren şiirleri az değildir. 
Îmân etmeyen için, Allah korkusu bahis konusu olamaz. Îmân edenin de, îmânın tadını bulması için, Allahü teâlâyı çok sevmesi ve kâfir olmaktan çok korkması gerekir.
Hadîs-i şerîfte buyuruluyor ki: (Allahı ve Resûlünü her şeyden çok seven, yalnız Allahın sevdiklerini seven ve küfre düşme korkusu, ateşte yanma korkusundan çok olan kimse îmânın tadını bulur.)
Allah korkusu ve Allah sevgisi, insanları seâdet ve huzura kavuşturan iki kanat gibidir.                             Dinimizislam.com