HATIRA ............... BİR ASKER EŞİNİN MEKTUBU

Asker eşi ebenin sosyal med-yada bir mektubu, binlerce kullanıcı tarafından paylaşıldı.
Güneydoğu’da görev yapan asker eşinin, sosyal medyada paylaştığı mektup, kısa sürede binlerce kişiye ulaştı. Ardarda şehit haberlerinin geldiği bugünlerde özellikle asker eşlerinin neler yaşadığını özetli-yor. Bir gün kendisi için gelen üniformalı iki askeri görünce hissetiklerini şöyle yazdı:
“Yıl 1995 sağlık ocağında ebe olarak çalışıyorum. Eşim Z. Özen Güneydoğu’da ope-rasyon bölgesinde, o günlerde çöpte yeni doğmuş ölü bir bebek bulunmuş bölgemizde. O ay yeni doğum yapan ve taşınmış lohusaların ismini istediler. Benim bölgemde de bir lohusa göç etmiş, ismini yazıp sağlık müdürlüğüne bildirdim...
Bir gün asker kıyafetli iki kişi gelip dediler ki: 
- A. Özen ile görüşebilir mi-yiz?
- Buyurun benim...
- Özel görüşeceğiz uygun bir yer gösterir misiniz?
Poliklinik boştu o anda orayı gösterdim. 
- Ebe hanım, bölgenizden taşınan gebenin adı...” dedikleri anda ağlamaya başladım. Arkadaşlar çok şaşırdılar ben ağlayınca dedim ki;
- Ben asker eşiyim. Eşim Güneydoğu’da, onun şehit haberini vereceksiniz sandım...
Çok üzüldüler, özür dilediler.
Bu hatıramı yazarken şimdi de o günkü gibi yüreğim sıkıştı. “Dizlerinin bağı çözülmek!” deyimini bizzat yaşadım. Ama hiç bir asker eşi yoktur ki eşinin şehit haberi gelirse bunu çocuklarına nasıl söyleyeceği pro-vasını yapmasın. “Vatan sağolsun!” demeyi öğretti eşlerimiz bize! Bunu kimseyi üzmek için yazmadım, bu günlerde gelen her şehit haberinde aynı acıyı duyuyorum yüreğimde. Ama yemin ederim o bölgede de hizmet ederken hiç eksik yapmadım işimi. Eşlerimize taş atacaklarını bile bile aşılarını yaptım, bıkmadan usanmadan sağlık ocağına davet ettim. Verem ilâçlarını o bölgedeki arkadaşlarım gitmezken mez-ralara biz ulaştırdık asker eşi arkadaşlarımızla. Orada devlet bendim çünkü...” 
Ebe A. K. Özen
Basın: 30.07.2015