TARİH....... KUYUDAKİ KİTAPLAR (2)

“Ben askerdeyken bir hâdiseye şahit oldum. Çankırı Mev-levihanesi'nin bütün kitapları korkudan toprağa gömülmüştü. Bana gösterdiler. Onca kitabın içinden çürümemiş tek bir kitap bulabildim; bir Nesimi Divanı. Çoğu ev halkı, dayak ve sopa altında kitaplarını kuyulara dökmek zorunda bırakılmıştı.”
(Rifat Bali, Türkiye'de Kitap
Koleksiyonerleri ve Sahaflar)
Sevan Nişanyan diyor ki: 
“İlk Çin imparatorluk hanedanının kurucusu Shih Huang Ti’nin (MÖ 221-210), kurduğu devlet düzeninin sorgulanacağı korkusuyla, ülkesinde geçmişte yazılmış tüm kitapların yakılmasını emredişinden bu yana geçen iki bin iki yüz yılda, devlet eliyle girişilmiş bu boyutta bir kültür katliâmına yeryüzünün herhangi bir yerinde rastlamak mümkün değildir.”          (Yanlış Cumhuriyet)
Kuleli Askerî Lisesi hocalarından ve Mesnevî mütehassısı Şefik Can anlatıyor:
“1928 yılında yapılan harf inkılabının heyecanına kapılan Kurmay Albay Cemal Bey, bir gün laik bir devletin mektebinde Arap harfleriyle yazılmış kitaplar olmamalı diye, mektebin arka tarafında bir yere genişçe bir çukur kazdırıp büyükçe bir ateş yaktı. Latin harfli olmayan tüm kitapları orada yaktı. Kumandanımız bir ara oradan ayrıldı. Bunu fırsat bilerek hiç tereddüt etmeden kitapların yandığı çukura atladım. Büyük bir heyecanla birkaç kitabı yanmaktan kurtardım. Bunlardan biri Nâbi’nin divanı, bir diğeri ise Farsça bir lügatti.   (Hatıralar, 198-199) TÜRKİYE GAZETESİ 
05.05.2025

FIKRA.........PAY DEĞİL ÇAY İSTERİM

Erzurum esnafından rahmetli Yunus Usta, bir yorgunluk çayı içmek için dükkânının bitişiğindeki kahveye gitmişti. Oturur oturmaz garson, önüne yarım bardak çayı koyunca, usta garsonu çağırır. Yeni işe başlayan garson, gelip sorar:
- Buyur Beybaba!
- Oğul, bu nasıl çay?
- Beybaba, yeni demledim.
- Oni demirem. Bah burada tiryakinin ögüne bele yarım bardah çay goydun mi, ona söymüş gibi olursan, annadın mi?
- Beybaba, dudak payı istemez misin?
- Ben pay isdemirem, çay isdirem çay!